چرا نامه تند ۷۷ نماینده علیه خاتمی خوانده نشد؟
.
|
از توصیههای بزرگان مجلس تا توضیحات رئیسجمهور سابق
|
شهابنیوز ـ همانطور که برخی منابع خبری از جمله شهابنیوز «احتمال» داده بودند، نامه تند و بیسابقه ۷۷ نماینده مجلس علیه سید محمد خاتمی که خطاب به حجتالاسلام محسنی اژهای وزیر اطلاعات نوشته شده بود، در نشست علنی امروز مجلس قرائت نشد. این در حالی بود که برخی از نمایندگان از جمله موسی قربانی روز گذشته تاکید کرده بودند این نامه بر اساس آییننامه داخلی مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه قرائت خواهد شد.
بر اساس شنیدههای خبرنگار شهابنیوز، این نامه به چند دلیل اصلی قرائت نشده است. نخستین دلیل؛ مخالفت جدی و قاطعانه سیاسیون بانفوذ و معتدل مجلس هفتم با لحن تند نامه و همچنین محتوای آن بوده است. گفته میشود برخی از نمایندگان کلیدی مجلس هفتم و مشخصاً اعضای اصلی هیات رئیسه، قرائت این نامه را در تضاد کامل با بیانات رهبری معظم انقلاب در فارس و تاکید مکرر ایشان بر پرهیز احزاب و شخصیتها از کوبیدن بر طبل اختلافات دانستهاند.
نمایندگان کلیدی مجلس همچنین تاکید داشتهاند که نامه مزبور عملاً در راستای اهداف دشمنان است چرا که سوءاستفاده و برداشت نادرست رسانههای خارجی از اظهارات خاتمی را رسمیت میبخشد و این گونه نشان میدهد که گویا خاتمی واقعاً به ارسال اسلحه از سوی ایران به عراق و افغانستان «اعتراف» کرده است. حال آن که خاتمی ابداً چنین قصدی نداشته و جنجالی که توسط رسانههای خارجی ایجاد شده، نوعی تحریف مدرن اظهارات خاتمی بوده است.
دلیل مهم دیگر، تعداد واقعی امضاکنندگان نامه بوده است. شنیدههای خبرنگار شهابنیوز حاکی از آن است که این نامه اساساً توسط ۷۷ نماینده امضا نشده بوده و اعلان زودهنگام تعداد امضاکنندگان، یک اقدام سیاسی و تبلیغاتی از سوی رسانههای نزدیک به دولت از جمله خبرگزاری فارس بوده است. متولیان نامه البته بر اساس ارزیابیهای خود معتقد بودند که میتوانند 77 امضا را جمعآوری کنند که امر غیرممکنی هم نبوده است.
مساله دیگر، احتمال بروز تنش در جلسه علنی بوده. گفته میشود هم نمایندگانی از فراکسیون اقلیت و هم نمایندگانی از فراکسیون اقلیت تاکید کرده بودند به هیچ قیمتی اجازه نخواهند داد این نامه که خلاف مصالح ملی است و مدعیات رسانههای خارجی را رسمیت میبخشد، از تریبون مجلس قرائت شود. اعتراضات شدید تعدادی از نمایندگان به مهدی کوچکزاده هنگام تذکر آییننامهای او نمودی از وضعیت حاکم بر مجلس به شمار میآید.
و نهایتاً یکی از مهمترین دلایل عدم قرائت این نامه، متنی بود که عصر سهشنبه توسط تعدادی از نزدیکان خاتمی در میان نمایندگان توزیع شد. خاتمی در این توضیح تاکید کرده است اظهارات وی مورد «تحریف و سوء استفاده بیگانه» و البته «تخریب، جفا و بیانصافی» در داخل کشور قرار گرفته است. این اظهارات خاتمی طی سخنانی در بیست و دومین نشست ماهانه بنیاد باران صورت گرفت که متن آن عصر سهشنبه در مجلس توزیع شد.
خاتمی در این توضیحات گفته است که «بعد ایجابی» اظهارات وی آن كمتر مورد توجه قرار گرفته و افزوده است: من گفتهام و تكرار میكنم كه بزرگترین رسالت ما «الگوسازی» است، اگر ما توانستیم، تحت نام «جمهوری اسلامی» نظامی را بسازیم كه مردم در آن دارای احترام هستند، از آراء مردم حراست میشود، آزادی وجود دارد، نقد قدرت هزینه ندارد، اقتصاد كشور پیشرفته است، عدالت در آن پیاده شده، سیر ارتقا علمی، فنی و صنعتی كشور، سیر صحیحی است و جایگاه و شان ملت ایران در جامعه بینالمللی افزونتر شود، ما بزرگترین خدمت را به انقلاب كردهایم و این یعنی «صدور انقلاب». اینكه تصور شود، جمهوری اسلامی به صورت دیگری نیاز دارد و یا میخواهد انقلاب خود را صادر كند، هم خلاف واقع است و هم جفا به امام (ره) است.
در بخشی دیگر از توضیحاتی که به نقل از خاتمی منتشر شده، چنین آمده است: بنده به عنوان كسی صحبت میكنم كه از اول تا آخر، در متن جریانات بودهام و سالها مسئولیت رسمی داشتهام، اصلا نظر امام (ره) در مورد صدور انقلاب و نحوه تعاملی كه باید با جهان داشته باشیم روشن است و این مساله بیان هم شده است، عین همین سیاست، سیاست رهبری امروز است. جمهوری اسلامی نه نیاز به دخالت فیزیكی در عرصههای بینالمللی دارد و نه اصلا جزو سیاستهایش بوده و هست. هر كس این حرف را بزند، همگام با دشمن گام برمیدارد، دشمن ما را متهم میكند، دشمن میخواهد مشكلات خود را بپوشاند، یا میخواهد، بهانهای برای تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی پیدا كند و ادعا میكند كه جمهوری اسلامی دخالت میكند، كجا دخالت میكند؟ آیا ما عراق را اشغال كردیم؟ آیا خرابكارانی كه اول به جمهوری اسلامی فحش میدهند و در مقابل آن میایستند، كشتار به راه میاندازند و اماكن مقدس و میراث فرهنگی را نابود میكنند و علیه ملت عراق، جمهوری اسلامی و دیگران عمل میكنند، متعلق به نظام جمهوری اسلامی هستند؟ یا اینكه از جای دیگری میآیند؟ خرابكاران كجا هستند؟ كی هستند؟ از كجا آمدهاند؟ ایران در عراق و افغانستان همواره خواستار ثبات و آرامش بوده است، این سیاست جمهوری اسلامی ایران است،
وی افزوده: كسانی كه علیه امنیت عراق كار میكنند، هم بر خلاف منافع عراق و هم مصالح و منافع جمهوری اسلامی ایران عمل میكنند، این سیاست واضح و بارزی است، اینكه یك ضد انقلاب بگوید نظر دیگری وجود داشته است، نخیر؛ هیچ نظر دیگری وجود نداشه است. سیاست جمهوری اسلامی ایران چه در گذشته و چه در حال این بوده است و نیازی به دخالت درعراق نداشته است.
در ادامه اظهارات خاتمی آمده است: من هم معتقدم كه مقاومتهای جانانهای كه در بسیاری از جاهای دنیا صورت میگیرد، حتما الهام گرفته از مقاومت ملت ایران است، این به معنای دخالت ایران نیست، اتفاقا این مقاومتها، مقاومت در مقابل ترور، تخریب، ویرانگری و تروریسم است، اینها باعث افتخار است، ولی از درون ملتها جوشیده است، تا وقتی كه معیارهای دوگانه وجود داشته باشد، ملتها سركوب شوند و حرفشان به جایی نرسد، این مقاومتها هم مشروع و هم وجود خواهد داشت و اتفاقا این مقاومتها ضد خرابكاری، تروریسم دولتی، اشغلا، سركوب، توهین و توقیف انسانهاست، چه كسی طرفدار اینهاست، كدام دولت اینها را اعمال میكند؟ و كدام قدرتها حمایت میكنند؟ آنها خرابكار هستند، این وظیفه ما این است كه راه را برای این هدف توسط هركس كه می خواهد عمل كند هموار كنیم، مهم این نیست كه ما سركار باشیم، هر كس كه سركار است باید این كار را كند و اگر دیدیم این راه در حال منحرف شدن است لااقل حرف خودمان را می زنیم، انحراف پیدا كردن، در مسیر الگوسازی نیست، ما باید الگو بسازیم و همه هم دست به دست هم دهیم كه اینگونه شود و فضایی ازتفاهم در جامعه ایجاد شود و بدبینی ها و سوءظن ها از بین برود و آنگونه كه معیارهای اسلام و امام (ره) و انقلاب ایجاب می كند حركت كنیم.
بر اساس شنیدههای خبرنگار شهابنیوز، این نامه به چند دلیل اصلی قرائت نشده است. نخستین دلیل؛ مخالفت جدی و قاطعانه سیاسیون بانفوذ و معتدل مجلس هفتم با لحن تند نامه و همچنین محتوای آن بوده است. گفته میشود برخی از نمایندگان کلیدی مجلس هفتم و مشخصاً اعضای اصلی هیات رئیسه، قرائت این نامه را در تضاد کامل با بیانات رهبری معظم انقلاب در فارس و تاکید مکرر ایشان بر پرهیز احزاب و شخصیتها از کوبیدن بر طبل اختلافات دانستهاند.
نمایندگان کلیدی مجلس همچنین تاکید داشتهاند که نامه مزبور عملاً در راستای اهداف دشمنان است چرا که سوءاستفاده و برداشت نادرست رسانههای خارجی از اظهارات خاتمی را رسمیت میبخشد و این گونه نشان میدهد که گویا خاتمی واقعاً به ارسال اسلحه از سوی ایران به عراق و افغانستان «اعتراف» کرده است. حال آن که خاتمی ابداً چنین قصدی نداشته و جنجالی که توسط رسانههای خارجی ایجاد شده، نوعی تحریف مدرن اظهارات خاتمی بوده است.
دلیل مهم دیگر، تعداد واقعی امضاکنندگان نامه بوده است. شنیدههای خبرنگار شهابنیوز حاکی از آن است که این نامه اساساً توسط ۷۷ نماینده امضا نشده بوده و اعلان زودهنگام تعداد امضاکنندگان، یک اقدام سیاسی و تبلیغاتی از سوی رسانههای نزدیک به دولت از جمله خبرگزاری فارس بوده است. متولیان نامه البته بر اساس ارزیابیهای خود معتقد بودند که میتوانند 77 امضا را جمعآوری کنند که امر غیرممکنی هم نبوده است.
مساله دیگر، احتمال بروز تنش در جلسه علنی بوده. گفته میشود هم نمایندگانی از فراکسیون اقلیت و هم نمایندگانی از فراکسیون اقلیت تاکید کرده بودند به هیچ قیمتی اجازه نخواهند داد این نامه که خلاف مصالح ملی است و مدعیات رسانههای خارجی را رسمیت میبخشد، از تریبون مجلس قرائت شود. اعتراضات شدید تعدادی از نمایندگان به مهدی کوچکزاده هنگام تذکر آییننامهای او نمودی از وضعیت حاکم بر مجلس به شمار میآید.
و نهایتاً یکی از مهمترین دلایل عدم قرائت این نامه، متنی بود که عصر سهشنبه توسط تعدادی از نزدیکان خاتمی در میان نمایندگان توزیع شد. خاتمی در این توضیح تاکید کرده است اظهارات وی مورد «تحریف و سوء استفاده بیگانه» و البته «تخریب، جفا و بیانصافی» در داخل کشور قرار گرفته است. این اظهارات خاتمی طی سخنانی در بیست و دومین نشست ماهانه بنیاد باران صورت گرفت که متن آن عصر سهشنبه در مجلس توزیع شد.
خاتمی در این توضیحات گفته است که «بعد ایجابی» اظهارات وی آن كمتر مورد توجه قرار گرفته و افزوده است: من گفتهام و تكرار میكنم كه بزرگترین رسالت ما «الگوسازی» است، اگر ما توانستیم، تحت نام «جمهوری اسلامی» نظامی را بسازیم كه مردم در آن دارای احترام هستند، از آراء مردم حراست میشود، آزادی وجود دارد، نقد قدرت هزینه ندارد، اقتصاد كشور پیشرفته است، عدالت در آن پیاده شده، سیر ارتقا علمی، فنی و صنعتی كشور، سیر صحیحی است و جایگاه و شان ملت ایران در جامعه بینالمللی افزونتر شود، ما بزرگترین خدمت را به انقلاب كردهایم و این یعنی «صدور انقلاب». اینكه تصور شود، جمهوری اسلامی به صورت دیگری نیاز دارد و یا میخواهد انقلاب خود را صادر كند، هم خلاف واقع است و هم جفا به امام (ره) است.
در بخشی دیگر از توضیحاتی که به نقل از خاتمی منتشر شده، چنین آمده است: بنده به عنوان كسی صحبت میكنم كه از اول تا آخر، در متن جریانات بودهام و سالها مسئولیت رسمی داشتهام، اصلا نظر امام (ره) در مورد صدور انقلاب و نحوه تعاملی كه باید با جهان داشته باشیم روشن است و این مساله بیان هم شده است، عین همین سیاست، سیاست رهبری امروز است. جمهوری اسلامی نه نیاز به دخالت فیزیكی در عرصههای بینالمللی دارد و نه اصلا جزو سیاستهایش بوده و هست. هر كس این حرف را بزند، همگام با دشمن گام برمیدارد، دشمن ما را متهم میكند، دشمن میخواهد مشكلات خود را بپوشاند، یا میخواهد، بهانهای برای تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی پیدا كند و ادعا میكند كه جمهوری اسلامی دخالت میكند، كجا دخالت میكند؟ آیا ما عراق را اشغال كردیم؟ آیا خرابكارانی كه اول به جمهوری اسلامی فحش میدهند و در مقابل آن میایستند، كشتار به راه میاندازند و اماكن مقدس و میراث فرهنگی را نابود میكنند و علیه ملت عراق، جمهوری اسلامی و دیگران عمل میكنند، متعلق به نظام جمهوری اسلامی هستند؟ یا اینكه از جای دیگری میآیند؟ خرابكاران كجا هستند؟ كی هستند؟ از كجا آمدهاند؟ ایران در عراق و افغانستان همواره خواستار ثبات و آرامش بوده است، این سیاست جمهوری اسلامی ایران است،
وی افزوده: كسانی كه علیه امنیت عراق كار میكنند، هم بر خلاف منافع عراق و هم مصالح و منافع جمهوری اسلامی ایران عمل میكنند، این سیاست واضح و بارزی است، اینكه یك ضد انقلاب بگوید نظر دیگری وجود داشته است، نخیر؛ هیچ نظر دیگری وجود نداشه است. سیاست جمهوری اسلامی ایران چه در گذشته و چه در حال این بوده است و نیازی به دخالت درعراق نداشته است.
در ادامه اظهارات خاتمی آمده است: من هم معتقدم كه مقاومتهای جانانهای كه در بسیاری از جاهای دنیا صورت میگیرد، حتما الهام گرفته از مقاومت ملت ایران است، این به معنای دخالت ایران نیست، اتفاقا این مقاومتها، مقاومت در مقابل ترور، تخریب، ویرانگری و تروریسم است، اینها باعث افتخار است، ولی از درون ملتها جوشیده است، تا وقتی كه معیارهای دوگانه وجود داشته باشد، ملتها سركوب شوند و حرفشان به جایی نرسد، این مقاومتها هم مشروع و هم وجود خواهد داشت و اتفاقا این مقاومتها ضد خرابكاری، تروریسم دولتی، اشغلا، سركوب، توهین و توقیف انسانهاست، چه كسی طرفدار اینهاست، كدام دولت اینها را اعمال میكند؟ و كدام قدرتها حمایت میكنند؟ آنها خرابكار هستند، این وظیفه ما این است كه راه را برای این هدف توسط هركس كه می خواهد عمل كند هموار كنیم، مهم این نیست كه ما سركار باشیم، هر كس كه سركار است باید این كار را كند و اگر دیدیم این راه در حال منحرف شدن است لااقل حرف خودمان را می زنیم، انحراف پیدا كردن، در مسیر الگوسازی نیست، ما باید الگو بسازیم و همه هم دست به دست هم دهیم كه اینگونه شود و فضایی ازتفاهم در جامعه ایجاد شود و بدبینی ها و سوءظن ها از بین برود و آنگونه كه معیارهای اسلام و امام (ره) و انقلاب ایجاب می كند حركت كنیم.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 8:1 توسط سرویس سیاسی و حوادث
|