بهانه منتفي شدن استيضاح دومين وزير آموزش و پرورش دولت نهم
| بهانه منتفي شدن استيضاح دومين وزير آموزش و پرورش دولت نهم |
|
|
|
مهرداد خدير |
| بهانه منتفي شدن استيضاح دومين وزير آموزش و پرورش دولت نهم |
|
|
|
مهرداد خدير |
يك فرهنگي بازنشسته در اين باره گفت: من در سال 86 بازنشسته شدهام ولي هنوز پاداش بازنشستگي خود را دريافت نكردهام.
| ۱۳۸۷ | |
|
|
| با ابطال بخشنامه افزايش معکوس حقوق توسط ديوان عدالت اداري | ||||||||
|
| ||||||||
|
گروه اقتصادي؛ ديوان عدالت اداري روز گذشته با صدور حکمي بخشنامه دولت درخصوص افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت را ابطال کرد. دولت در سال گذشته بخشنامه يي را ابلاغ کرد که بر اساس آن افزايش حقوق کارمندان به صورت ضريبي از تورم و به روش پلکاني معکوس انجام مي شد. بنابر اظهارنظرات دولتمردان اين اقدام به منظور رعايت عادلانه حقوق کارکنان دولت بود، اظهارنظري که از سوي کارشناسان دولت و کارمندان دولتي قابل قبول نبود. در همين راستا و بر مبناي شکايتي که به ديوان عدالت اداري شد، اين ديوان بخشنامه افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت را باطل اعلام کرد. اکنون دولت بايد هم مابه التفاوت حقوق کارکنان پارسال را پرداخت کند و هم آنکه براي پرداخت امسال بر مبناي نرخ تورم امسال علي الحسابي را در خزانه تامين کند. در متن حکم ديوان عدالت اداري آمده است؛
1- ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب 1383 دولت را موظف کرده است حقوق کليه کارکنان اعم از شاغل و بازنشسته را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي رشته هاي شغلي، متناسب با نرخ تورم افزايش دهد. 2- طبق بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 کل کشور دولت موظف است در سال 1386 در اجراي ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران نسبت به افزايش ضريب حقوق کارکنان و بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در رديف هاي پيش بيني شده براي هر دستگاه اقدام کند. وليکن متاسفانه براساس تصويب نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 ضريب جدول حقوق کارکنان و بازنشستگان 5درصد افزايش يافته است و اين در حالي است که نرخ تورم اعلام شده توسط مراجع ذي صلاح بيش از ضريب فوق الذکر است. با عنايت به شرح فوق تصويب نامه مورد شکايت خصوصاً بندهاي يک، 2 و 6 آن مغاير با ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه و بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 است و ابطال مصوبه مذکور را دارد. مديرکل دولت در پاسخ به شکايت مذکور ادعا کرده بود؛ مطابق ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، تکليف دولت افزايش حقوق کارکنان و بازنشستگان «متناسب» با نرخ تورم است، افزايش متناسب با نرخ تورم متفاوت از افزايش معادل نرخ تورم است و وجود احکام و موازين قانوني ديگر در اين زمينه از جمله موارد زير رعايت قانون در تصويب بندهاي يک و 2 مصوبه يادشده را تاييد مي کند. به اعتقاد دفتر حقوقي دولت قانونگذار هرگاه نظر به افزايش حقوق به ميزان نرخ تورم داشته، با عبارات متفاوت و به صورت صريح اين مطلب را بيان داشته است که آخرين مورد آن ماده 125 قانون مديريت خدمات کشوري است که پس از تعيين ضرايب حقوق به ميزان ريال مقرر مي دارد؛«... و در سال هاي بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که همه ساله از سوي بانک مرکزي اعلام مي شود، افزايش مي يابد.» ![]() همچنين در ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه که متضمن حکمي مشابه ماده 150 قانون برنامه چهارم بود، بلافاصله پس از عبارت «متناسب با نرخ تورم» عبارت «و حداقل مساوي با آن» درج شده بود در حالي که عبارت اخير در ماده 150 قانون برنامه چهارم نيامده است. بديهي است اگر عبارت «متناسب با نرخ تورم» دلالت بر افزايش «به ميزان نرخ تورم» داشت، نيازي به درج عبارت «و حداقل مساوي با آن» نبود. خصوصاً که ادامه عبارت و متن ماده 30 برنامه سوم در خصوص مطابقت افزايش با نرخ تورم و تامين مابه التفاوت در فرض «افزايش کمتر از نرخ تورم» در ماده 150 درج نشده است. از نظر دولت مصوبه مورد اعتراض از مصاديق مصوبه داراي بار مالي است و به صراحت بند (ز) تبصره 20 قانون بودجه صدور اين قبيل مصوبات منوط به آن است که بار مالي آن قبلاً تامين شده باشد در غير اين صورت عمل دستگاه اجرايي در حکم تعهد زائد بر اعتبار بودجه است. بر همين مبنا نيز بوده است که در بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه 1386 که در آن به اجراي ماده 150 قانون برنامه چهارم تصريح شده است تکليف دولت به افزايش ضريب حقوق کارکنان و بازنشستگان به طور مطلق نيامده بلکه مقيد به عبارت «با استفاده از منابع موجود در رديف هاي پيش بيني شده براي هر دستگاه» شده است. در پاسخ به اين شکايت دفتر حقوقي پاسخ داده است ؛نکته قابل توجه اينکه دولت در بند (6) مصوبه مورد اعتراض علاوه بر افزايش موضوع بندهاي يک و 2 تصويب نامه، پرداخت فوق العاده يي را نيز به کارکنان دولت و بازنشستگان پيش بيني کرده است. بند 6 مصوبه مورد اعتراض بر اساس اختيار قانوني دولت موضوع ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به تصويب رسيده و به موجب آن پرداخت فوق العاده به کارکنان دولت پيش بيني شده است. طبيعي است در چارچوب اين ماده، هيات وزيران هم حق تصويب اصل فوق العاده را دارد و هم در جزئيات و ميزان آن اختيار تصميم گيري دارد. بنا به مراتب تقاضاي رد شکايت را دارد. هيات عمومي ديوان عدالت اداري با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علي البدل شعب ديوان تشکيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اکثريت آرا راي به ابطال مصوبه افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت داد. راي هيات عمومي به اين شرح است؛ «الف- به صراحت ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران دولت موظف شده است حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان دولت را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي رشته هاي شغلي متناسب با نرخ تورم افزايش دهد. نظر به اينکه معني و مفهوم واژه (متناسب) چه در لفظ و چه در اصطلاح مبين وجود تساوي و تناسب بين دو يا چند نسبت معين و مشخص است و حکم قانونگذار در باب ضرورت افزايش حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان متناسب با نرخ تورم نيز مفيد لزوم رعايت تناسب بين افزايش تورم و افزايش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت يکسان است. بنابراين بندهاي يک و 2 تصويب نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 هيات وزيران در خصوص افزايش ضريب جدول حقوق موضوع ماده 33 قانون استخدام کشوري از واحد 432 به 454 و همچنين افزايش 5 درصد به حقوق بازنشستگي و وظيفه اشخاص مذکور در بند 2 مصوبه به لحاظ عدم تناسب آن با نرخ تورم اعلام شده از طرف بانک مرکزي در سال 1386 به ميزان 7/13 درصد و عدم تساوي نسبت افزايش حقوق کارکنان شاغل با حقوق بازنشستگان خلاف هدف و حکم مقنن تشخيص داده مي شود. ب- حکم مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهريورماه 1370 متضمن تفويض اختيار وضع فوق العاده هاي خاص به هيات دولت به منظور تطبيق وضع کارکنان دستگاه هاي مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداري نيروي مناسب براي مشاغل تخصصي و مديريت است. بنابراين بند 6 مصوبه مورد اعتراض که در جهت ايجاد تعادل نسبت در ميزان حقوق و مزاياي مطلق کارکنان دستگاه هاي اجرايي متضمن وضع و برقراري فوق العاده تحت عنوان فوق العاده تعديل است انطباقي با مدلول ماده 6 قانون فوق الذکر و اهداف مقنن به شرح آن ماده ندارد. بنا به جهات فوق الذکر بندهاي يک و 2و 6 مصوبه مورد اعتراض مستنداً به قسمت دوم اصل 170 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و ماده يک و بند يک ماده 19 و ماده 42 قانون ديوان عدالت اداري مصوب سال 1385 ابطال مي شود. ضريب حقوق کارکنان دولت دولت نهم در حالي اقدام به صدور بخشنامه افزايش پلکاني حقوق کرده بود که در ماده 33 قانون استخدام کشوري، سازمان امور اداري و استخدامي کشور مکلف است در موردي که به علت افزايش هزينه زندگي و عوامل ديگر تغيير ضريب جدول حقوق ضروري باشد، تغيير ضريب را براي تصويب مجلس شوراي اسلامي به دولت پيشنهاد کند. در سال 1370 پس از تصويب قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و در اجراي تبصره 4 ماده (1) اين قانون دولت مکلف شد تغيير ضريب حقوق کارکنان دولت را هرساله با توجه به شاخص هزينه زندگي مورد تصويب قرار دهد و به همين نسبت حقوق بازنشستگان و مستمري بگيران را نيز افزايش دهد. در بند (ز) ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه، دولت مکلف شد حقوق کليه کارکنان را طي برنامه سوم و در ابتداي هر سال براي تمامي مشاغل متناسب با تورم و حداقل مساوي با آن افزايش دهد و چنانچه در پايان هر سال رشد تورم بيش از افزايش حقوق بود به طوري که دريافت سالانه حقوق بگير و افزايش آن کمتر از ميزان رشد تورم ماهانه ضربدر حقوق اسفندماه سال قبل به اضافه دوازده برابر حقوق اسفندماه سال قبل شد، تفاوت آن را به عنوان ديون در سه ماهه اول سال بعد پرداخت کند.در ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، دولت موظف است حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان دولت را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي مشاغل متناسب با نرخ تورم افزايش دهد. اما آمارهاي اعلام شده نشان مي دهد به رغم افزايش درآمدهاي نفتي حقوق کارکنان متناسب با آن افزايش نداشته است. سهم کارمندان از درآمد 194 ميليارد دلاري نفت در سه سال گذشته دولت بيش از 194 ميليارد دلار درآمد نفتي داشته است اما به ضريب حقوقي کارکنان دولت ميزان کمي اضافه شده است. براساس مستندات بودجه هاي اين سه سال در سال 84 به ضريب حقوقي کارکنان 57/8 درصد اضافه شد. اين رقم براي سال هاي 85 و 86 به 13/68 و 5/09 رسيد. اين در حالي است که اگر قرار بود براساس قانون عمل مي شد با توجه 12 درصدي سال هاي 84 و85 و 18 درصدي سال 86 بايد ضريب حقوق کارکنان دولت فقط در سال قبل 11/1867 تعيين مي شد در صورتي که ضريب حقوق در اين سال (1386) 454 است. در سال هاي 84 و 85 نيز در حالي که با توجه به تورم بايد ضريب حقوقي 1388 و1576 در نظر گرفته مي شد ضريب حقوق کارکنان 380 و 432 در نظر گرفته شده است. ضريب حقوق کارکنان دولت براي سال 1387 در هاله يي از ابهام است و هنوز به تصويب نرسيده، احکام سال جاري آنها صادر نشده و حقوق فروردين ماه کارکنان دولت، علي الحساب پرداخت شده است. براساس اعلام سازمان مديريت تورم در سال جاري 15 درصد پيش بيني شده اما متوسط افزايش حقوق کارکنان 6 درصد است.
جزئيات افزايش حقوق فرهنگيان
رقم حداقل و حداكثر حقوق مستخدمين شاغل و بازنشسته به ترتيب "يك ميليون و 650 هزار ريال" و 11 ميليون و 550 هزار ريال" تعيين ميشود كه با توجه به مقررات مربوط قابل پرداخت است.
فارس: دستورالعمل جزئيات افزايش حداقل و حداكثر حقوق فرهنگيان به سازمان آموزش و پرورش استانها ابلاغ شد. حقوق مبناي مستخدمين رسمي و پيماني براساس ضريب (490) ريال محاسبه و تعيين ميشود. ضمن اينكه ضريب افزايش سنواتي كاركنان براساس نتايج ارزشيابي سالانه بر مبناي آخرين حقوق سال 86 (حقوق مبنا به علاوه افزايش سنواتي) مورد محاسبه قرار ميگيرد. بنابراين گزارش، ميزان كمكهزينه عائلهمندي و اولاد به ازاي هر فرزند (حداكثر تا سه فرزند) با توجه به افزايشهاي موضوع اين دستورالعمل به ترتيب 137 هزار و200 و 27 خزار و 440 ريال تعيين ميشود. اين گزارش ميافزايد: افزايش فوقالعاده شغل كاركنان ممتاز (برجسته) اداري و آموزشي كه برابر مقررات مربوط بالاترين نمره ارزشيابي را كسب نمودهاند به مدت يكسال (از تاريخ يكم مهر 86 لغايت 31 شهريور 87) قابل اجرا خواهد بود. براساس گزارش فارس، رقم حداقل و حداكثر حقوق مستخدمين شاغل و بازنشسته به ترتيب "يك ميليون و 650 هزار ريال" و 11 ميليون و 550 هزار ريال" تعيين ميشود كه با توجه به مقررات مربوط قابل پرداخت است. بنابراين گزارش، از ابتداي سال 1387، معادل مبالغي كه در سال 1386 تحت عنوان «فوقالعاده تعديل» به شاغلين پرداخت شده است، به صورت مقطوع صرفاً به سرجمع فوقالعاده جذب آنان افزوده شده و فوقالعاده تعديل از احكام اين افراد حذف ميشود و اين مبلغ در محاسبه ساير فوقالعادهها (نظير فوقالعاده ويژه و غيره) و ساير اقلام پرداختي مستمر كاركنان قابل احتساب نميباشد. گزارش فارس ميافزايد: بديهي است حداقل فوقالعاده جذب فرهنگيان (به مأخذ 63 درصد) از مبلغ يك ميليون و 39 هزار و500 ريال كمتر نخواهد بود. ضمن اينكه براساس ضوابط اجرايي بودجه سال جاري، تمديد پيماننامه كاركنان پيماني كه اشتغال به كار اوليه آنان به استناد مجوزهاي قانوني صورت گرفته و در سال گذشته نيز به صورت تماموقت شاغل بودهاند و از محل اعتبارات دولتي حقوق دريافت نمودهاند با رعايت ساير مقررات بلامانع است |